سلام                                                                                                         مدتی است که فرصت نکردم

 سری به وبلاگ بزنم

 حسابی مشغول بودم

راستش چند روز دیگه یه امتحان دارم

بعید می بینم از عهدش بر بیام  شانسم خیلی کمه

ولی دارم سعی خودم رو میکنم شما هم منو دعا کنید

یادم رفت بگم  

قابل توجه اون دوستایی که فکر می

کردن نیناز دیگه تموم شد و

باید به فکر راه اندازی یه وبلاگ نو باشه رسما بازگشت غرور آمیز خودم

 را به وبلاگم تبریک میگم و یادتون باشه که من تا حلوای شما رو نخورم نمیرم.

معذرت می خواهم مدتی مسافرت بودم تو این مدت چندتا از دوستان

تماس گرفتند و به من گفتند که صفحه اصلی وبلاگم بالا نمیاد راستش

اصلا فرصتش را نداشتم که ببینم چه اتفاقی افتاده تا اینکه امروز خودم

رسما وارد کار شدم و با گذاشتن پیام تسلیت متوجه شدم که احتمالا

 مشکل به این مربوط میشه که مطلب جدیدی نگذاشته بودم البته اگه

 واقعا مشکل این بوده الان که دارم این مطالب را می نویسم ساعت

 حدود یک و پانزده دقیقه نیمه شبه و من دارم نهایت سعیم را میکنم که

 بیشتر بیدار بمانم (با چای و قهوه )یه دوست هم دارم که اینجا

نشسته و مدام داره پارازیت میندازه تا قبل از اینکه بیام تو فکر می کردم

 کلی حرف دارم که بنویسم اما الان انگار رشته کلام را از دست دادم .از

 مسافرت بگم جاتون خالی خیلی خوش گذشت بخصوص لحظه آخرش

که از پرواز جا موندم ماجرا از این قرار بود که من  ساعت هفت و چهل

 دقیقه از تهران پرواز داشتم برای بوشهر از اونجایی که همیشه خدا

پروازهای بوشهر تاخیر چند ساعته داشتند زیاد عجله نکردم ولی

درست  ساعت پرواز من رسیدم فرودگاه حالا خوب شد برادرم هم با

هام بود وگر نه .....

پرواز بیست دقیقه تاخیر داشت ولی هر کاری کردم بهم کارت پرواز

ندادند و بالاخره تونستیم برای پرواز بعدی یه جا بین لیست انتظار پیدا

کنیم تا دفعه دیگه من باشم از این خوش خیالیها نکنم و یادم باشه چند

 ساعت تاخیر حرصش کمتر از اینه که تو فرودگاه باشی و هواپیمات

تاخیر هم داشته باشه و شاهد پروازش باشی صندلیت رو هم یکی

دیگه صاحب شده باشه پولش هم تو جیب هواپیمایی بره و تو مظلومانه

 شاهد این همه باشی بالاخره با سه ساعت تاخیر و بلیط دوبل

برگشتم ولایت